فصل اول

شناخت پروتکل MQTT
و کاربرد آن در اتوماسیون صنعتی



تجهیزات کنترل صنعتی در یک سامانه مانیتورینگ؛ انتقال داده، در کنار کنترل محلی، امکان پایش را فراهم می‌کند.

اگر با تابلو برق، پی‌ال‌سی و اچ‌ام‌آی کار می‌کنید، احتمالاً انتقال یک مقدار از کنترلر به نمایشگر برای شما کار آشنایی است. مسئله زمانی گسترده‌تر می‌شود که همان مقدار را اتاق کنترل، واحد تعمیرات، سامانه ثبت اطلاعات و یک داشبورد مدیریتی هم بخواهند. پروتکل MQTT روشی برای رساندن پیام تجهیزات به مصرف‌کنندگان مختلف است. این فصل کمک می‌کند جایگاه آن را در یک پروژه صنعتی بشناسید و تفاوت انتقال اطلاعات با کنترل مستقیم ماشین را درک کنید.

در مثال‌های این فصل، دمای تابلو، وضعیت موتور، شمارنده تولید و قرائت کنتور را دنبال می‌کنیم. هدف، شناخت مسیر داده و اجزای ارتباط است؛ نصب و مقایسه نرم‌افزارهای بروکر موضوع این فصل نیست.

۱ نیاز کارخانه به تبادل اطلاعات میان تجهیزات و نرم‌افزارها

فرض کنید پی‌ال‌سی یک دستگاه بسته‌بندی، وضعیت موتور و تعداد بسته‌های تولیدشده را در حافظه دارد. اپراتور می‌خواهد روشن یا خاموش بودن موتور را روی اچ‌ام‌آی ببیند. مسئول تعمیرات به ساعت کارکرد و علت توقف نیاز دارد. سرپرست تولید نیز تعداد محصول در هر شیفت را می‌خواهد. در این حالت، یک تجهیز داده تولید می‌کند اما چند مصرف‌کننده با نیازهای متفاوت وجود دارند.

راه ارتباط این مصرف‌کنندگان همیشه یکسان نیست. نمایشگر کنار دستگاه ممکن است از درایور اختصاصی سازنده استفاده کند؛ سامانه گزارش‌گیری هم ممکن است روی رایانه دیگری اجرا شود. اگر برای هر مصرف‌کننده، ارتباط و منطق جداگانه‌ای در کنترلر طراحی شود، گسترش پروژه و نگهداری آن دشوارتر خواهد شد.

در معماری مبتنی بر MQTT، کنترلر یا واسط آن می‌تواند وضعیت موتور را با یک موضوع مشخص منتشر کند. نرم‌افزارهای مجاز که به این موضوع نیاز دارند، پیام را از بروکر دریافت می‌کنند. بنابراین هنگام طراحی، ابتدا می‌پرسیم «چه اطلاعاتی باید منتشر شود و چه کسی به آن نیاز دارد؟» و بعد سراغ انتخاب تجهیزات و تنظیمات می‌رویم.

۲ آشنایی با پروتکل MQTT و هدف طراحی آن

پروتکل یعنی مجموعه‌ای از قواعد مشترک برای ارتباط. همان‌طور که در مدباس، طرفین باید معنی درخواست و پاسخ را بدانند، در MQTT هم قواعدی برای اتصال، انتشار پیام و درخواست دریافت پیام وجود دارد. این پروتکل نخستین‌بار در سال ۱۹۹۹ توسط اندی استنفورد کلارک و آرلن نیپر طراحی شد و برای ارتباط با سربار نسبتاً کم شناخته می‌شود.

پیام می‌تواند یک مقدار ساده مانند دما، یک وضعیت مانند «موتور روشن است» یا مجموعه‌ای از اطلاعات باشد. سبک بودن پروتکل یعنی برای تبادل داده، سازوکار نسبتاً کم‌حجمی دارد؛ نه اینکه هر پیامی الزاماً دو بایت است یا با هر سرعت شبکه‌ای، بدون محدودیت کار می‌کند. نام موضوع، اندازه محتوا، تعداد تجهیزات، نرخ ارسال و تنظیمات تحویل، همگی بر مصرف شبکه و پردازنده اثر دارند.

برای نمونه، اگر وضعیت یک فن فقط روشن یا خاموش است، معمولاً ارسال یک پیام کوتاه کافی است. اما اگر برنامه هر چند میلی‌ثانیه همان وضعیت ثابت را تکرار کند، ترافیک بیهوده ایجاد می‌شود. انتخاب زمان ارسال و محتوای مناسب، وظیفه طراح برنامه است و صرف انتخاب پروتکل، این تصمیم‌ها را خودکار نمی‌کند.

۳ جایگاه پروتکل MQTT در سیستم اتوماسیون صنعتی

در یک تابلو معمولی، سنسور مقدار فیزیکی را اندازه می‌گیرد، پی‌ال‌سی آن را پردازش می‌کند و براساس برنامه، خروجی مناسب را فعال می‌کند. اچ‌ام‌آی نیز اطلاعات را نمایش می‌دهد و درخواست اپراتور را به کنترلر می‌رساند. پیام‌رسانی می‌تواند مسیر دیگری برای انتقال داده از این مجموعه به نرم‌افزارهای ثبت و پایش فراهم کند.

شکل ۱  مسیر دما از ترانسمیتر تا مصرف‌کنندگان و جدا ماندن کنترل محلی فن از مسیر پایش

شکل ۱  مسیر دما از ترانسمیتر تا مصرف‌کنندگان و جدا ماندن کنترل محلی فن از مسیر پایش

مثلاً ترانسمیتر، دمای داخل تابلو را اندازه می‌گیرد. پی‌ال‌سی دما را می‌خواند و روشن شدن فن را با منطق محلی کنترل می‌کند. هم‌زمان مقدار دما از طریق MQTT برای نمایشگر مرکزی و ثبت‌کننده ارسال می‌شود. در این طراحی، وظیفه اصلی کنترل فن وابسته به رسیدن پیام به سرور نیست.

وجود این ارتباط، الزاماً به معنای تعویض همه ارتباط‌های فعلی نیست. اچ‌ام‌آی کنار دستگاه می‌تواند ارتباط قبلی خود را حفظ کند و فقط اطلاعات موردنیاز برای پایش کارخانه منتشر شوند. همین تفکیک در دستگاه بسته‌بندی هم کاربرد دارد: زمان‌بندی جک‌ها و دوخت بسته در کنترلر می‌ماند، اما شمارنده تولید و علت توقف به سامانه گزارش‌گیری می‌رسد.

۴ بستر ارتباطی پروتکل MQTT

در کاربرد متداول، MQTT روی یک ارتباط TCP/IP اجرا می‌شود. اترنت و وای‌فای، راه اتصال تجهیزات به شبکه هستند؛ MQTT قواعد تبادل پیام روی این ارتباط را مشخص می‌کند. بنابراین داشتن سوکت شبکه به‌تنهایی نشانه پشتیبانی یک پی‌ال‌سی از این پروتکل نیست.

برای استفاده از آن، وجود اینترنت الزامی نیست. اگر پی‌ال‌سی، بروکر و نمایشگر در شبکه داخلی کارخانه به یکدیگر دسترسی داشته باشند، پیام‌ها می‌توانند همان‌جا مبادله شوند. اینترنت زمانی لازم می‌شود که مسیر ارتباط انتخاب‌شده از آن عبور کند؛ مثلاً سرور در مرکز داده بیرون از کارخانه قرار داشته باشد.

در تنظیمات معمولاً نشانی بروکر، پورت و اطلاعات اتصال وارد می‌شود. پورت رایج برای ارتباط بدون TLS عدد ۱۸۸۳ و برای ارتباط دارای TLS عدد ۸۸۸۳ است، اما مدیر شبکه می‌تواند پورت دیگری تعیین کند. وارد کردن عدد ۸۸۸۳ به‌تنهایی رمزنگاری ایجاد نمی‌کند؛ هر دو طرف باید واقعاً برای TLS و بررسی گواهی مناسب تنظیم شده باشند.

مثال ساده این است که یک رایانه صنعتی در اتاق کنترل میزبان بروکر باشد و کنترلر از طریق سوییچ کارخانه به آن وصل شود. در این حالت، قطع اینترنت لزوماً ارتباط داخلی را قطع نمی‌کند؛ اما قطع همان سوییچ یا مسیر شبکه داخلی می‌تواند انتقال پیام را متوقف کند.

۵ اجزای اصلی یک شبکه پیام‌رسان صنعتی

برای خواندن نقشه ارتباط، چهار اصطلاح زیر کافی است. این نام‌ها نقش نرم‌افزارها را توضیح می‌دهند و الزاماً چهار دستگاه فیزیکی جداگانه نیستند.

  • کلاینت یا Client نرم‌افزاری است که به بروکر وصل می‌شود. این نرم‌افزار ممکن است داخل پی‌ال‌سی، اچ‌ام‌آی، دروازه ارتباطی یا رایانه اجرا شود.
  • منتشرکننده یا Publisher کلاینتی است که پیام می‌فرستد؛ برای مثال، برنامه‌ای که دمای تابلو را منتشر می‌کند.
  • مشترک یا Subscriber کلاینتی است که دریافت پیام‌های مربوط به یک موضوع را درخواست می‌کند. واژه اشتراک در اینجا به معنی اعلام علاقه به دریافت پیام است و ارتباطی با اشتراک پولی ندارد.
  • بروکر یا Broker اتصال‌ها را مدیریت می‌کند و پیام‌ها را براساس موضوع، اشتراک‌ها و مجوزها به گیرندگان مناسب می‌رساند.

برای تصور اولیه، بروکر را مانند مرکز توزیع نامه در نظر بگیرید: فرستنده، موضوع پیام را مشخص می‌کند و مرکز توزیع آن را به گیرندگان مرتبط می‌رساند. البته بروکر معمولاً از محتوای پیام نتیجه نمی‌گیرد که مثلاً دما خطرناک شده است؛ تشخیص آلارم وظیفه برنامه‌ای است که برای این کار نوشته شده است.

همچنین بروکر را نباید به‌صورت خودکار معادل پایگاه داده در نظر گرفت. نگهداری بعضی پیام‌ها و وضعیت نشست، به قابلیت‌ها و تنظیمات مربوط است. ثبت تاریخچه تولید برای تهیه گزارش، معمولاً به یک مصرف‌کننده و سامانه ذخیره‌سازی مشخص نیاز دارد.

۶ نقش هم‌زمان یک تجهیز به عنوان فرستنده و گیرنده

یک کلاینت می‌تواند هم پیام منتشر کند و هم مشترک پیام باشد. لازم نیست یک پی‌ال‌سی همیشه فقط فرستنده و یک اچ‌ام‌آی همیشه فقط گیرنده باشد. هر دو نقش می‌توانند در یک ارتباط با بروکر وجود داشته باشند.

مثلاً پی‌ال‌سی وضعیت موتور را منتشر می‌کند و اچ‌ام‌آی آن را دریافت می‌کند. در جهت مقابل، اچ‌ام‌آی درخواست روشن شدن موتور را منتشر می‌کند و پی‌ال‌سی مشترک موضوع فرمان است. موضوع «فرمان موتور» را از موضوع «وضعیت موتور» جدا می‌کنیم تا درخواست اپراتور با نتیجه واقعی اشتباه نشود.

شکل ۲  درخواست فرمان با وضعیت واقعی متفاوت است و هر دو از مسیر بروکر مبادله می‌شوند

شکل ۲  درخواست فرمان با وضعیت واقعی متفاوت است و هر دو از مسیر بروکر مبادله می‌شوند

پس از دریافت درخواست روشن شدن، پی‌ال‌سی باید شرایط مجاز بودن راه‌اندازی را بررسی کند: وضعیت حفاظ‌ها، خطای درایو، انتخاب حالت کاری و سایر شرط‌های پروژه. تنها در صورت مجاز بودن، منطق کنترل فرمان مناسب را صادر می‌کند. نمایشگر نیز بهتر است روشن شدن واقعی را از بازخورد معتبر بفهمد، نه از اینکه دکمه استارت فشرده شده است.

در نتیجه، رسیدن پیام فرمان به مقصد با انجام شدن فرمان برابر نیست. پاسخ کاربردی مانند «پذیرفته شد»، «رد شد» یا «موتور روشن است» باید در طراحی برنامه مشخص شود. این تمایز، هنگام عیب‌یابی از تعویض بی‌دلیل تجهیزات شبکه جلوگیری می‌کند.

۷ روش انتشار و اشتراک پیام

مدل اصلی ارتباط، انتشار و اشتراک یا Publish/Subscribe نام دارد. برای دیدن ترتیب کار، فرض کنیم پی‌ال‌سی می‌خواهد دمای تابلو را به نمایشگر و ثبت‌کننده اطلاعات برساند.

  • ابتدا هر کلاینت اتصال خود را با بروکر برقرار می‌کند و شرایط احراز هویت و دسترسی آن بررسی می‌شود.
  • نمایشگر و ثبت‌کننده، اشتراک موضوع دمای تابلو را به بروکر اعلام می‌کنند.
  • برنامه پی‌ال‌سی مقدار اندازه‌گیری‌شده را آماده می‌کند و آن را همراه موضوع مشخص منتشر می‌کند.
  • بروکر، پیام را برای کلاینت‌های مجاز دارای اشتراک منطبق ارسال می‌کند.
  • نمایشگر مقدار را نشان می‌دهد و ثبت‌کننده همان داده را طبق برنامه خود ذخیره می‌کند.

شکل ۳  توالی ثبت اشتراک و انتشار پیام با فرض اتصال قبلی و مجوز معتبر؛ پیام‌های تأیید برای سادگی نمایش داده نشده‌اند

شکل ۳  توالی ثبت اشتراک و انتشار پیام با فرض اتصال قبلی و مجوز معتبر؛ پیام‌های تأیید برای سادگی نمایش داده نشده‌اند

پی‌ال‌سی برای این کار لازم نیست یک پیام را جداگانه به نشانی هر نمایشگر بفرستد. البته این استقلال به معنی نبودن تنظیمات نیست؛ نام موضوع، قالب محتوا و مجوزهای دریافت همچنان باید سازگار باشند.

گیرنده‌ای که تازه وصل می‌شود الزاماً تمام پیام‌های گذشته را دریافت نمی‌کند. دریافت آخرین مقدار نگه‌داری‌شده، ادامه نشست و پیام‌های زمان قطع ارتباط، قواعد و تنظیمات جداگانه دارند. آن‌ها را در فصل مربوط به رفتار تحویل پیام بررسی می‌کنیم؛ فعلاً نباید وجود تاریخچه خودکار را فرض کرد.

۸ تفاوت انتشار پیام با پرس‌وجوی دوره‌ای

در روش پرس‌وجوی دوره‌ای یا Polling، نرم‌افزار در فاصله‌های مشخص مقدار را درخواست می‌کند. مثلاً نمایشگر هر ثانیه رجیستر دما را می‌خواند، حتی اگر مقدار دما از دفعه قبل تغییر نکرده باشد. این روش برای بسیاری از ارتباط‌های صنعتی ساده و قابل استفاده است.

در مدل انتشار، برنامه فرستنده تصمیم می‌گیرد چه زمانی پیام بفرستد. این تصمیم می‌تواند ارسال دوره‌ای، ارسال هنگام تغییر، ارسال هنگام وقوع رویداد یا ترکیبی از این‌ها باشد. خود MQTT تغییر سنسور را تشخیص نمی‌دهد؛ این کار را منطق برنامه یا نرم‌افزار واسط انجام می‌دهد.

شکل ۴  مقایسه پرس‌وجوی دوره‌ای و انتشار هنگام تغییر؛ برنامه فرستنده شرط تغییر را تعیین می‌کند

شکل ۴  مقایسه پرس‌وجوی دوره‌ای و انتشار هنگام تغییر؛ برنامه فرستنده شرط تغییر را تعیین می‌کند

برای درِ یک تابلو، انتشار هنگام باز و بسته شدن می‌تواند مناسب باشد. برای دما، می‌توان شرطی مانند تغییر نیم درجه تعریف کرد و علاوه بر آن، هر ۳۰ ثانیه هم یک گزارش تازه فرستاد. این اعداد فقط نمونه آموزشی‌اند و باید با سرعت تغییر فرایند و نیاز پایش انتخاب شوند.

در روش ترکیبی، پیام تکراری کمتر می‌شود و گیرنده نیز مدت طولانی بدون گزارش تازه نمی‌ماند. با این حال، کاهش ترافیک نتیجه طراحی مناسب است؛ ارسال یک پیام بزرگ برای هر تغییر بسیار کوچک، ممکن است ترافیک بیشتری از یک خواندن دوره‌ای ساده ایجاد کند.

۹ آشنایی مقدماتی با موضوع پیام یا تاپیک

موضوع پیام یا Topic نامی است که بروکر برای تطبیق پیام با اشتراک‌ها به کار می‌برد. بهتر است این نام طوری انتخاب شود که محل و مفهوم داده برای اعضای تیم قابل فهم باشد. نمونه زیر می‌تواند موضوع دمای یک تابلو در خط اول کارخانه باشد.

factory/line1/panel01/temperature

در این مثال، بخش اول کارخانه، بخش دوم خط، بخش سوم تابلو و بخش آخر کمیت اندازه‌گیری‌شده را نشان می‌دهد. علامت / سطح‌ها را از هم جدا می‌کند. این معنا را طراح پروژه تعیین کرده است؛ خود پروتکل نمی‌داند خط اول یا تابلوی شماره یک دقیقاً چه تجهیزی است.

موضوع را با نشانی شبکه یا شماره رجیستر یکی نگیرید. نشانی بروکر می‌گوید به کدام میزبان وصل شوید؛ موضوع می‌گوید پیام به کدام دسته اطلاعات مربوط است. مثلاً رجیستر ۴۰۰۰۱ می‌تواند در برنامه واسط به همین موضوع دما نگاشت شود، اما این ارتباط باید صریحاً تعریف شده باشد.

نام موضوع به حروف بزرگ و کوچک حساس است؛ بنابراین Temperature و temperature یک نام نیستند. استفاده از نام‌گذاری ثابت و مستند، یکی از ساده‌ترین راه‌های جلوگیری از خطای «اتصال برقرار است اما داده نمی‌رسد» محسوب می‌شود.

۱۰ تفاوت پیام با محتوای آن

برای فهم کاربردی، پیام را یک پاکت و محتوای آن را نوشته داخل پاکت در نظر بگیرید. موضوع می‌گوید پیام به چه چیزی مربوط است و محتوای پیام یا Payload داده واقعی را حمل می‌کند. بسته انتشار علاوه بر این‌ها، اطلاعات کنترلی مرتبط با پروتکل هم دارد.

اگر موضوع پیام «دمای تابلو» باشد، محتوا می‌تواند فقط عدد ۳۸٫۵ باشد. در این حالت، فرستنده و گیرنده باید از قبل توافق کرده باشند که این عدد برحسب درجه سلسیوس است. اگر واحد، زمان اندازه‌گیری یا کیفیت داده هم لازم باشد، می‌توان از قالب ساختاریافته استفاده کرد. برای نمونه، محتوای JSON زیر هم مقدار و هم واحد را مشخص می‌کند.

{"temperature":38.5,"unit":"C"}

شکل ۵  تفکیک موضوع از محتوا و دو انتخاب جایگزین برای قالب داده دما

شکل ۵  تفکیک موضوع از محتوا و دو انتخاب جایگزین برای قالب داده دما

این دو نمونه، دو انتخاب برای قالب محتوا هستند و الزاماً هر دو با هم ارسال نمی‌شوند. قالب ساده کم‌حجم‌تر است؛ قالب ساختاریافته خواندن و گسترش داده را آسان‌تر می‌کند. گیرنده باید دقیقاً بداند کدام قالب را دریافت خواهد کرد.

پیام‌رسانی به‌خودی‌خود عدد خام را به مقدار مهندسی تبدیل نمی‌کند. اگر کنترلر عدد ۳۸۵ را با قرارداد ضریب ۰٫۱ ارسال کند، مصرف‌کننده باید همان قرارداد را بداند تا ۳۸٫۵ درجه نمایش دهد. اشتباه در ضریب یا واحد ممکن است با وجود ارتباط کاملاً سالم، نتیجه نادرست ایجاد کند. محتوا نیز الزامی به متنی بودن ندارد؛ ارسال داده دودویی با قرارداد مشخص امکان‌پذیر است.

۱۱ استقلال فرستنده و گیرنده از یکدیگر

استقلال در این معماری یعنی فرستنده معمولاً لازم نیست تعداد گیرندگان یا نشانی تک‌تک آن‌ها را بشناسد. اگر دمای موردنیاز از قبل با موضوع و قالب مشخص منتشر می‌شود، اضافه کردن یک داشبورد مجاز اغلب با تنظیم سمت داشبورد و بروکر انجام می‌شود، بدون اینکه برای آن، مقصد تازه‌ای در برنامه پی‌ال‌سی بنویسیم.

با این حال، وابستگی معنایی داده همچنان وجود دارد. اگر نام موضوع عوض شود یا واحد دما از سلسیوس به فارنهایت تغییر کند، مصرف‌کنندگان باید از آن مطلع شوند. استقلال ارتباطی جای قرارداد داده را نمی‌گیرد.

برای پروژه عملی، یک فهرست کوتاه شامل موضوع، معنی مقدار، واحد، نوع داده، زمان ارسال و مسئول تولید داده تهیه کنید. این فهرست باعث می‌شود تکنسین بعدی هنگام افزودن نمایشگر، مجبور نباشد معنی هر پیام را با آزمون و خطا پیدا کند.

۱۲ مقایسه کاربردی پروتکل‌های صنعتی

انتخاب پروتکل باید براساس وظیفه ارتباط باشد. مدباس در بسیاری از تجهیزات برای خواندن و نوشتن بیت‌ها و رجیسترها استفاده می‌شود. MQTT برای توزیع پیام میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان مناسب است. استاندارد OPC UA علاوه بر ارتباط، امکانات گسترده‌ای برای مدل‌سازی اطلاعات و توصیف داده دارد.

در جدول، کاربردهای متداول مقایسه شده‌اند؛ این جدول بیانگر تمام قابلیت‌های هر استاندارد نیست. برای مثال، OPC UA فقط به روش درخواست و پاسخ محدود نیست و مدل انتشار و اشتراک آن نیز وجود دارد؛ حتی می‌تواند از MQTT به‌عنوان یکی از بسترهای انتقال استفاده کند.

پروتکلشیوه رایج    نمایش دادهنمونه    کاربرد در کارخانه
Modbusبیت و رجیستر؛   معنی و ضریب داده با قرارداد تجهیز مشخص می‌شودخواندن جریان   از کنتور یا تبادل داده با درایو
MQTTپیام دارای   موضوع و محتوا؛ قالب محتوا را پروژه تعریف می‌کندرساندن داده   دما به نمایشگر، ثبت‌کننده و داشبورد
OPC UAداده دارای نوع   و مدل اطلاعاتی؛ قابلیت‌های گسترده ارتباط و توصیفتبادل اطلاعات   ساختاریافته تجهیزات با نرم‌افزارهای بالادستی


یک مثال ترکیبی، قرائت جریان از کنتور مدباس است. دروازه ارتباطی رجیستر مناسب را می‌خواند، ضریب تبدیل را اعمال می‌کند و مقدار آمپر را با موضوع مشخص منتشر می‌کند. در اینجا مدباس ارتباط نزدیک به تجهیز را انجام می‌دهد و MQTT توزیع داده به نمایشگر و سامانه انرژی را بر عهده دارد. لازم نیست برای استفاده از پیام‌رسانی، کنتور سالم موجود تعویض شود.

۱۳ روش اتصال تجهیزات دارای قابلیت پیام‌رسانی و تجهیزات قدیمی

سه مسیر رایج وجود دارد. در مسیر اول، کنترلر یا اچ‌ام‌آی کتابخانه یا قابلیت MQTT دارد و مستقیماً به بروکر متصل می‌شود. وجود این قابلیت باید در راهنمای همان مدل، نسخه سیستم‌عامل و محیط برنامه‌نویسی بررسی شود؛ وجود اترنت به‌تنهایی کافی نیست.

در مسیر دوم، یک دروازه ارتباطی یا Gateway بین تجهیز قدیمی و شبکه پیام‌رسان قرار می‌گیرد. مثلاً دروازه، داده کنتور را از مدباس سریال می‌خواند و در شبکه اترنت منتشر می‌کند. نگاشت رجیسترها، ترتیب بایت‌ها، ضریب تبدیل و زمان نمونه‌برداری باید درست تنظیم شوند.

شکل ۶  نمونه اتصال کنتور مدباس به شبکه پیام‌رسان؛ ضریب تبدیل نمایش‌داده‌شده صرفاً فرض آموزشی است

شکل ۶  نمونه اتصال کنتور مدباس به شبکه پیام‌رسان؛ ضریب تبدیل نمایش‌داده‌شده صرفاً فرض آموزشی است

در مسیر سوم، رایانه صنعتی یا نرم‌افزار واسط با درایور مناسب، داده را از دستگاه می‌گیرد و نقش کلاینت پیام‌رسان را اجرا می‌کند. انتخاب میان این مسیرها به امکانات موجود، تعداد نقاط، نیاز نگهداری و محدودیت منابع بستگی دارد.

هنگام تست، دو ارتباط را جداگانه بررسی کنید: ارتباط تجهیز با دروازه و ارتباط دروازه با بروکر. ممکن است دروازه به بروکر وصل باشد، اما کابل کنتور قطع شده باشد. در چنین وضعیتی، نمایش آخرین عدد بدون اعلام کهنه بودن داده گمراه‌کننده است. زمان آخرین اندازه‌گیری موفق و کیفیت داده باید در طراحی لحاظ شوند.

۱۴ شناخت نسخه‌های رایج پروتکل

نسخه‌های ۳٫۱٫۱ و ۵٫۰ در تجهیزات و نرم‌افزارها دیده می‌شوند. مدل اصلی اتصال، انتشار و اشتراک در هر دو وجود دارد. نسخه ۵ امکانات بیشتری مانند زمان انقضای پیام، کنترل دقیق‌تر عمر نشست و اطلاعات روشن‌تر درباره علت بعضی خطاها دارد.

انتخاب نسخه باید براساس پشتیبانی واقعی طرفین باشد. ممکن است بروکر هر دو نسخه را بپذیرد، اما کتابخانه پی‌ال‌سی فقط نسخه ۳٫۱٫۱ داشته باشد. در این حالت نباید قابلیت ویژه نسخه ۵ را برای آن کلاینت فرض کرد. تجهیزات قدیمی‌تر ممکن است نسخه ۳٫۱ را هم مطرح کنند و سازگاری آن‌ها باید جداگانه بررسی شود.

شماره نسخه، به‌تنهایی معیار امنیت نیست. رمزنگاری ارتباط، احراز هویت و مجوز انتشار و دریافت موضوع‌ها، تنظیمات و تصمیم‌های جداگانه‌ای هستند که باید متناسب با شبکه صنعتی اجرا شوند.

۱۵ مزایا محدودیت‌ها و کاربردهای مناسب

مزیت مهم این پروتکل، امکان توزیع داده میان چند مصرف‌کننده با یک الگوی ارتباطی مشترک است. کاربردهای قابل فهم برای تکنسین اتوماسیون عبارت‌اند از:

  • پایش دما و رطوبت تابلوها و سالن‌ها.
  • نمایش وضعیت ماشین‌آلات در اتاق کنترل.
  • ثبت شمارنده تولید و زمان‌های توقف.
  • رساندن آلارم‌ها به سامانه اطلاع‌رسانی.
  • جمع‌آوری داده مصرف انرژی برای تحلیل.
  • تبادل درخواست‌های نظارتی با منطق اعتبارسنجی و بازخورد مناسب.

در مقابل، زمان رسیدن پیام در یک شبکه معمولی کاملاً ثابت و تضمین‌شده نیست. بار شبکه، وضعیت بروکر، تعداد پیام‌ها و اجرای نرم‌افزار بر تأخیر اثر می‌گذارند. بنابراین مشاهده پاسخ سریع در یک تست کوتاه، برای انتخاب این مسیر به‌عنوان حلقه کنترل حساس کافی نیست.

همچنین سطح تحویل پیام یا QoS درباره رفتار تحویل در ارتباط MQTT است؛ درست بودن مقدار اندازه‌گیری‌شده یا انجام شدن فرمان توسط ماشین را تضمین نمی‌کند. کیفیت سنسور، اعتبار محتوا، بررسی مجوزها و منطق کنترل همچنان مسئولیت بخش‌های مربوط به خود هستند.

برای توقف اضطراری، حفاظت افراد یا هماهنگی دقیق محورها، یک ارتباط معمولی MQTT را جایگزین مدار و شبکه ایمنی یا کنترل قطعیِ طراحی و اعتبارسنجی‌شده نکنید. در مقابل، ارسال دمای تابلو هر چند ثانیه به سامانه پایش، کاربردی متناسب با این معماری است. رفتار زمان قطع ارتباط، داده قدیمی و بازیابی اتصال نیز باید پیش از بهره‌برداری مشخص شود.

۱۶ بررسی یک پروژه ساده از سنسور تا نمایشگر

اکنون یک پروژه کوچک را کامل دنبال کنیم. فرض کنید می‌خواهیم دمای تابلوی خط اول را در اچ‌ام‌آی و نرم‌افزار ثبت داده ببینیم و در دمای بالا هشدار داشته باشیم. این مثال برای آموزش است؛ حدود دما و زمان‌ها باید در پروژه واقعی از نیاز فرایند و مشخصات تجهیزات به دست آیند.

اندازه‌گیری و تبدیل مقدار

ترانسمیتر فرضی، بازه صفر تا صد درجه را با سیگنال ۴ تا ۲۰ میلی‌آمپر منتقل می‌کند. پی‌ال‌سی ورودی آنالوگ را می‌خواند و طبق تنظیم واقعی کارت و ترانسمیتر، به مقدار مهندسی تبدیل می‌کند. در یک لحظه، نتیجه محاسبه ۳۸٫۵ درجه سلسیوس است. تشخیص قطع سنسور یا خارج شدن سیگنال از بازه معتبر باید در همین بخش پیش‌بینی شود.

تعیین نام و قالب داده

موضوع دما همان factory/line1/panel01/temperature است. برای این مثال توافق می‌کنیم محتوا از قالب JSON معرفی‌شده استفاده کند. این قرارداد باعث می‌شود نمایشگر و ثبت‌کننده درباره معنی مقدار و واحد اختلاف نداشته باشند. اگر کیفیت یا زمان نمونه‌برداری نیز در پیام لازم باشد، نام و قالب آن‌ها از ابتدا مشخص می‌شود.

انتشار و دریافت

برنامه، برای مثال هر دو ثانیه مقدار معتبر را منتشر می‌کند. اگر پی‌ال‌سی قابلیت مستقیم نداشته باشد، دروازه این کار را انجام می‌دهد. نمایشگر و ثبت‌کننده با مجوز مناسب مشترک موضوع می‌شوند؛ یکی عدد را نشان می‌دهد و دیگری آن را برای رسم نمودار ذخیره می‌کند. زمان اندازه‌گیری با زمان دریافت پیام یکی نیست؛ برای تحلیل دقیق باید معلوم باشد کدام زمان ثبت شده است.

هشدار و کنترل محلی

فرض کنیم آستانه آموزشی هشدار ۵۰ درجه باشد. برنامه کنترل، براساس منطق تعریف‌شده، وضعیت هشدار را تعیین می‌کند و می‌تواند آن را در موضوع جداگانه زیر منتشر کند. آستانه هشدار، نحوه برگشت آن و کنترل فن باید مطابق نیاز واقعی طراحی شوند.

factory/line1/panel01/alarm/high_temperature

فن طبق برنامه محلی پی‌ال‌سی عمل می‌کند و ارسال هشدار برای اطلاع‌رسانی است. اگر یک داشبورد جدید به پروژه اضافه شود، می‌تواند با مجوز مناسب همین موضوع‌های موجود را دریافت کند؛ به شرط آنکه داده موردنیازش از قبل منتشر شود.

آزمایش قطع ارتباط

در تست راه‌اندازی، مسیر شبکه را به‌صورت کنترل‌شده و با رعایت شرایط ایمن پروژه قطع کنید. ممکن است نمایشگر هنوز عدد ۳۸٫۵ را نشان دهد، اما این عدد دیگر گزارش تازه نیست. نمایشگر باید وضعیت قطع یا کهنه بودن داده را واضح اعلام کند و برنامه کنترل نیز رفتار از پیش تعیین‌شده داشته باشد. بعد از وصل شدن، تازه شدن داده و بازگشت صحیح وضعیت بررسی می‌شود.

با دنبال کردن همین مثال، اکنون می‌توان مسیر داده را روی نقشه پروژه مشخص کرد: اندازه‌گیری در تجهیز میدان، پردازش در کنترلر، انتشار توسط کلاینت، توزیع در بروکر و استفاده در نمایشگر یا ثبت‌کننده. فصل بعد به قرارداد داده، طراحی موضوع‌ها و انتخاب قالب پیام می‌پردازد تا این مسیر در پروژه‌های بزرگ‌تر هم قابل نگهداری بماند.